Here is always somewhere else
blogbeeld---here-is-alway-somewhere-else_v2
 ‘’Drie jaar later stapte Bas Jan Ader in zijn eigen bootje. We mogen aannemen dat hij, in elk geval op praktisch niveau, alles in overweging heeft genomen. Hij is een ervaren zeiler, hij kent de Noord-Atlantische Oceaan voor zover deze zich laat kennen, hij weet hoe de wind waait, waar de sterren staan, hoe veel hij dagelijks kan eten om niet zonder voedsel te komen zitten. In de binnenzak van zijn reddingsvest steekt hij Hegels Fenomenologie van de geest. Hij is zo voorbereid als je kunt zijn op een reis als deze. Drie maanden later is hij verdronken. Is zijn tocht de ultieme mislukking gebleken, zoals eerder werd gesuggereerd? Het is maar hoe je het bekijkt. In letterlijke zin is het hem niet gelukt om de overkant te bereiken, aan de andere kant: het was nooit zijn doel om die overkant te bereiken. Het doel zelf lag in de poging, en dat is een cruciaal verschil’’.
Uit ‘’De consequenties’’ van Nina Weijers (2015), p. 154 & 155.

Ik was na het lezen van deze regels gefascineerd. Wat speelde hier?  Is deze boottocht van Bas Jan Ader mislukt? Ging het hem om iets anders dan het halen van de overkant? Hij stapte bewust in een (te) kleine zeilboot (Guppy 3) om vanuit Californië de Atlantische Oceaan over te steken, of althans daar een poging toe te doen. Extreem, maar deze zeiltocht past in zijn oeuvre als conceptueel kunstenaar, waarin hij vaker risico’s met zichzelf neemt. Zie bijvoorbeeld het filmpje Broken Fall.

 

In Search of the Miraculous staat er geschreven over de foto. In de prachtige kleine documentaire probeert Renee Daalder een tipje van deze geheimzinnigheid op te lichten. Is het hem gelukt of is het hem niet gelukt blijft de achterliggende vraag. Ja wat? Hij heeft vroeg het leven gelaten, maar met het motto  ‘Here is always somewhere else’ is zijn leven mogelijk wel gelukt. Heeft hij dat ook zo in zijn laatste uren, minuten, seconden op de oceaan ervaren?  Vragen. Zijn verdwijning kan in ieder geval gezien worden als het ultieme kunstwerk dat tot op de dag van vandaag zijn uitwerking heeft.

Over de auteur

Kees Faber

Het thema mislukken fascineert me! Heb ik een mislukt huwelijk achter de rug? Ben ik mislukt als ik niet promoveer? Ben ik als schaatser mislukt omdat ik nooit de Elfstedentocht heb gereden? Ben ik als fotograaf mislukt omdat ik technisch vrijwel ongeschoold ben? Vragen die me bezighouden, vanuit mezelf of omdat mijn omgeving me daartoe aanspoort. Levenskunst vraagt mislukkingskunst is mijn motto. Durven mislukken en hanteren van (vermeende) mislukkingen is belangrijk voor mij. In mijn werk als begeleidingskundige is het thema ‘mislukken en hoe daar mee om te gaan?’ ook van cruciale betekenis. De doem van een samenleving waarin succes de maatstaf is eist zijn tol van veel mensen. Werk aan de winkel! Ik ben leraar, onderwijskundige en nu actief als begeleidingskundige. Mijn werk speelt zich vooral af op de Hanzehogeschool in Groningen; ik ben redactielid van het Tijdschrift voor Begeleidingskunde. Verder actief als fotograaf (www.keesfaber.nl), als Bed & Breakfast-houder samen met mijn vrouw ( www.nummer15.eu ) en als blogger!

1 reactie

  1. Joris en Kees, gefeliciteerd met deze blog, hopelijk wordt het een fraai staaltje mislukkingskunst!
    Joanne

Laat een reactie achter

Close